To stare żydowskie powiedzenie jest tyle samo przewrotne co i prawdziwe. Pasuje ono także do nagonki jaka trwa już od paru tygodni w programie radiowym prowadzonym przez A. Dyczkowskiego, na fundację Pomnika Chrystusa Króla - Zbawiciela Świata i Centrum Polonii, a głównie na jednego z inicjatorów tej budowli - Adama Ocytko. Pewnie pan Ocytko się komuś naraził pisząc prawdę w swej gazecie lub może to kwestia dawnej niezgody z KPA odnośnie przejęcia Parady 3-majowej…. Chciałbym więc w sprawie tej nagonki również zabrać głos.

“Kiedy zaczniemy panować nad całym światem, istnienie każdej innej religii będzie dla nas niepożądane, poza kultem bóstwa, z którym losy nas łączą przez to, że jesteśmy narodem wybranym i losy nasze związane są z losami świata. Dlatego powinniśmy zniszczyć wszelkie inne wierzenia”. Powyższe słowa, zawarte w supertajnej księdze “Protokóły obrad mędrców Syjonu” (s. 66 i 67), napisane ponad sto lat temu, streszczają tajny program działania potomków Sanhedrynu, którzy od setek lat dązą do zdobycia władzy nad światem.
Nie co innego tylko ich chorobliwe, niesłychanie zbrodnicze dążenie do zdobycia władzy nad światem już dwa tysiące lat temu stworzyło nie kończący się ostry konflikt pomiędzy przywództwem żydowskim, a Chrystusem i Jego nauką. Przewrotność Sanhedrynu i ich potomków tkwi głównie w tym, że wywrócili do góry nogami sens powierzonego zadania narodowi żydowskiemu przez Pana Boga. Według ich interpretacji pojęcia “naród wybrany” - nie oni mają pełnić powierzoną im przez Boga misjonarską rolę w świecie, ale Pan Bóg ma im służyć w realizacji ich diabolicznych planów ziemskich.

Jedną z najbardziej zdumiewających spraw, którymi żyje Polonia,
to sprawa budowy pomnika Chrystusa Króla.
Sprawa ta jest brzemienna w daleko idące implikacje.
Ale wpierw chciałbym poświęcić nieco uwagi samej idei budowy takiego pomnika.

W polonijnych ośrodkach katolickich w Chicago głośnym echem odbiła się pielgrzymka statkiem “Carnival” po Morzu Karaibskim i do wysp tam położonych. Inicjatorem tej precedensowej pielgrzymki, która odbyła się w dniach od 10 do17 kwietnia 2005 roku, była Straż Honorowa Najświętszego Serca Pana Jezusa w parafii św. Daniela w Chicago z panią Teresą Włodarczyk na czele. Pielgrzymka zorganizowana została przez Biuro św. Bernarda, a jej duchowym przewodnikiem był ks. prof. dr Ryszard Makowski, który w rejonach południowej Polski prowadzi akcję uroczystej Intronizacji Chrystusa Króla w parafiach i w poszczególnych rodzinach.

Wyznanie Papieża Pawła VI



“W czynieniu dobrze nie ustawajmy, bo gdy pora nadejdzie, będziemy zbierać plony, jeżeli w pracy nie ustaniemy. A zatem, dopóki mamy czas, czynimy dobrze wszystkim, a zwłaszcza naszym braciom w wierze.” (List do Galatów 6, 9-10).
I. Św. Paweł powiada: “Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii”. Od Niego bowiem, od samego Chrystusa otrzymałem to polecenie. Jestem apostołem, jestem świadkiem. Im odleglejszy cel, im trudniejsze zadanie, tym gorętsza jest “miłość, która przynagla nas”. Mam obowiązek głosić Jego imię: Jezus jest “Chrystusem, Synem Boga żywego”. On to objawił nam niewidzialnego Boga. “On jest pierworodnym wobec wszelkiego stworzenia, w Nim wszystko istnieje”. On Nauczycielem ludzi o Odkupicielem; dla nas narodził się, umarł i zmartwychwstał. On jest ośrodkiem dziejów świata. (Por. I Encyklika Jana Pawła II). On zna nas i miłuje. On towarzyszem i przyjacielem w życiu, mąż boleści i nadziei. On przyjdzie pononie, aby być naszym Sędzią oraz - jak ufamy - wiekuistą pełnią życia i naszym szczęściem.
II. Obym nigdy nie przestał o Nim mówić: On jest światłem, On prawdą, owszem, “drogą, prawdą i życiem”. On chlebem i źródłem wody żywej: zaspokaja głód i gasi pragnienie. On pasterzem, przewodnikiem, wzorem, naszeą pociechą i bratem. Tak jak my, owszem, bardziej niż my, był zapomniany, ubogi, pogardzany, utrudzony, prześladowany, doznający cierpień. (Tu przywołuję film Gibsona pt. “Pasja”, który obiegł cały świat - J.D.). Dla nas przemawiał, czynił cuda (np. rozmnożenie chleba, wskrzeszenie Łazarza, córki Jaira czy uciszenie burzy na morzu). Założył nowe Królestwo (prawdy, miłości, sprawiedliwości i pokoju), w którym ubodzy są błogosławieni, gdzie pokój jet podstawą życia wspólnotowego, gdzie ci, którzy są czystego serca i którzy płaczą, będą wywyższeni i pocieszeni, gdzie łaknący sprawiedliwości będą nasyceni, gdzie grzesznicy mogą uzyskać przebaczenie, gdzie wszyscy są sobie braćmi.
III. Oto Jezus Chrystus, o którym już słyszeliście, owszem, większość z was należy do Niego, bo jesteście chrześcijanami. Wam przeto, o chrześcijanie, powtarzam Jego imię, do wszystkich zaś ludzi wołam: Jezus Chrystus jest początkiem i końcem, alfą i omegą”. (Por. Apokalipsa Św. Jana).
Królem nowego świata, tajemnym i ostatecznym wyjaśnieniem naszego losu i dziejów ludzkości. On jest Pośrednikiem, jakby mostem, między niebem a ziemią. On jest Synem Człowieczym w najpełniejszy i najdoskonalszy sposób, ponieważ jest Synem Boga, odwiecznym nieskończonym oraz Synem Marii, błogosławionej między niewiastami Jego Matki wedłu ciała i naszej Matki przez łączność z Duchem Ciała Mistycznego (Kościoła). Ew. wg Św. Jana.
Jezus Chrystus! Pamiętajcie: Jego to głosimy wam na wieczność, chcemy, by imię Jego rozbrzmiewalo aż po krańce świata i na wieki wieków.

Papież Paweł VI - Homilia wygłoszona w Manilii na Filipinach 29 listopada 1970 r. AAS.

Opracował Jan Darłak